اشاره‌هاى مختصر و البتّه متفاوتى دربارهء مبدأ اين گاه‌شمارى وجود دارد . مسعودى تولد عيسى مسيح عليه السّلام را 399 سال پس از پادشاهى اسكندر ، و ابو ريحان بيرونى اين مدت را 304 سال ذكر كرده است . حتى نويسندگان مسيحى ساكن در سرزمينهاى اسلامى تاريخهاى مورد نظر خود را عموما با گاه‌شمارى سلوكى و هجرى بيان نموده‌اند . مهمترين كاربرد گاه‌شمارى مسيحى بر روى اسناد تاريخ‌دار دورهء اسلامى ، استفاده از اين گاه‌شمارى بر روى مجموعه سكه‌هاى عرب - بيزانسى است كه در عكّا ، در حدود 1250 ميلادى / 648 هجرى قمرى ، ضرب شده است . بجز اين كتيبه‌اى به زبان عربى ، امّا تاريخ‌گذارى شده با گاه‌شمارى ميلادى ، در صحراى سينا ، متعلق به سال 1632 ميلادى / 1041 - 1042 هجرى قمرى وجود دارد . در قرن بيستم ميلادى گاه‌شمارى مسيحى در بسيارى از كشورهاى اسلامى رسميت و رواج يافت ؛ از جمله در كشور تركيه ، با رسميت يافتن اين گاه‌شمارى از سال 1304 ش / 1925 سكه‌هاى بسيارى مورّخ به تاريخ ميلادى ضرب شد . بعضى فرقه‌هاى يهودى يا مسيحى از گاه‌شماريهاى اختصاصى خود استفاده مىكرده‌اند . نمونه‌اى از اين گاه‌شماريهاى فرقه‌اى ، كه سندى از آن در سرزمينهاى اسلامى وجود دارد ، مربوط به گروهى از مسيحيان ساكن در منطقهء سيناست كه مبدأ گاه‌شمارى آنان 1113 سال پيش از مبدأ گاه‌شمارى يهود مىباشد . سندى كه در آن از اين گاه‌شمارى استفاده شده ، سنگ مزار يكى از مقدّسين اين فرقه ( متوفى 626 هجرى قمرى ) است . 9 ) تاريخ‌گذارى اسناد . طبيعىترين و عمومىترين روش تاريخ‌گذارى اسناد ( هر نوع سند تاريخ‌دار شامل اسناد ديوانى ، نامه‌ها ، سنگ‌نوشته‌ها ، لوحها و انجامه‌ها ) ، ذكر سال ( زمان تهيهء سند ) و ركنى از گاه‌شمارى ( عموما اسم گاه‌شمارى